OPUCHLAKI - SZKODLIWOŚĆ I ZWALCZANIE METODĄ BIOLOGICZNĄ

OPUCHLAKI - SZKODLIWOŚĆ

Opuchlaki są uciążliwymi szkodnikami wielu upraw. Znanych jest ponad 150 roślin żywicielskich i lista ta ciągle rośnie. Specyficzny ukryty tryb życia dorosłych owadów i odporność na środki chemiczne larw sprawiają, że ich zwalczanie jest bardzo trudne.

Chrząszcze opuchlaków osiągają rozmiary do 13 – 15 mm, mają ciemne ubarwienie z jaśniejszymi łuskami na pokrywach. Larwy są beznogie, zgięte łukowato, o barwie biało-kremowej z ciemniejszą głową. Osiągają ok. 10mm długości i nie mają widocznych odnóży. Większość opuchlaków zimuje w postaci larw, choć mogą również zimować chrząszcze w uprawach pod osłonami. To sprawia, że w szkółkach, gdzie część upraw jest prowadzona pod osłonami mogą jednocześnie występować różne fazy rozwojowe opuchlaków, co utrudnia podjęcie decyzji, kiedy zwalczać larwy.

W standardowej sytuacji przy produkcji bez osłon możemy założyć, że po zimie w szkółce występują zimujące larwy, które już w kilku stopniach powyżej 0°C rozpoczynają żerowanie. Żerują również w czasie „ciepłej” zimy. W maju/czerwcu występuje faza poczwarki i stopniowo pojawiają się osobniki dorosłe, które żerują zwykle w nocy na wierzchołkowych (najmłodszych) liściach. W pokoleniu dorosłych występują tylko samice (rozmnażają się partenokarpicznie). Rozpoczyna się rozłożone w czasie składanie jaj. Chrząszcze składają jaja do doniczek w pobliżu szyjki korzeniowej i po krótkim czasie wylęgają się z nich larwy, które rozpoczynają żerowanie. Są małe, a uszkodzenia są niewielkie (zwykle niezauważane przez ogrodników). Można jednak założyć, że w połowie września większość następnego pokolenia opuchlaków występuje w postaci larw.

Chrząszcze żerują na liściach (wygryzają charakterystyczne „ząbki”), a także zjadają młode pędy. Larwy obgryzają korzenie, a niekiedy przecinają korzeń główny, często ogryzają podstawę łodygi - powodując zasychanie roślin.

OPUCHLAKI - ZWALCZANIE METODĄ BIOLOGICZNĄ

Przejdź do strony głównej